پاسخ به یک سوال

يكي إز دوستان سؤالي داشته كه با توجه به جالب بودن أن در اينجا مطرح مي كنم

. میخواستم بدونم مرحله بعداز نکروز پنیری دقیقا چه اتفاقی می افته که رسوب کلسیم رو داریم و ایا میشه اسم این اتفاق رو نکروز اهکی یا اهکی شدن گذاشت؟

 

به طور کلی بعد از هر دژنراسیون یا نکروز بافتی یونهای کلسیم به علتی که به درستی مشخص نیست در این بافتها رسوب می کنند. اين نوع كلسيفيكاسيون را ديستروفيك مي نامند. 

نمکهای بازوفیلیک کلسیم در قسمتهایی که فسفاتازهای فعال شده وجود دارند تمایل بالایی به اتصال با ملکولهای غنی از فسفر در غشا سلول دارند و به همین خاطر با آن ترکیب شده و رسوب می کنند. این رسوبات معمولا ابتدا در غشا میتوکندریها صورت می گیرد . 

بنابر این  روند حاضر بدنبال اکثر نکروزها می تواند بوجود آید.

در برخي إز بدخيمي ها مانند تومورهای پستان وجود میکروکلسیفیکاسیون در ماموگرافی معیار تشخیصی مهمی  هست که نیاز به بررسی بیشتر و انجام بیوپسی دارد.

دانلود فایلهای پاتولوژی

آسیب شناسی عمومی

آماس و ترمیم

نئوپلازی

آسیب شناسی سیستم اعصاب مرکزی

آسیب شناسی دستگاه تنفس

آسیب شناسی دستگاه ادراری

انفاركتوس Infarction

يک آنفارکت ناحيه اي محدود از نکروز بافتي است که در اثر انسداد ناگهاني جريان خونرساني به ناحيه متأثر اتفاق مي افتد. اين پديده شايعترين مثال طبيعي از آسيب و مرگ سلولي با منشاء هيپوکسي است که پيش از اين در اين فصل به آن اشاره شد. نکروز اساسا" از نوع انعقادي است، ولي بافت آزرده نهايتا از خلال تمام مراحل تغيرات شرح داده شده براي زدودن بافت مرده مي گذرد. ناحيه درگير معمولا" ناحيه اي است که توسط يک شريان انتهايي، که جريان آن متوقف شده است، تأمين خونرساني مي گردد، و بنابر اين مرزهاي آن کاملا" محدود شده است.

ادامه نوشته

تصاوير نكروز

نكروز انعقادی

نكروز کازئوز

نكروز ميعاني 

قانقاريا

اشكال نكروز

1- نكروز انعقاديcoagulative

2- نكروز ميعاني liquefactive

3- نكروز پنيري caseous

4- قانقاريا gangrene 

5- نكروز چربي fat necrosis

ادامه نوشته

نكروز

تغييرات ميكروسكوپي كه در بافتهاي مرده قبل از مرگ ايجاد مي شود را نكروز و اين بافتها را نكروزه گويند.

ادامه نوشته

پروتئين هاي استرس ( شوك حرارتي ) و آسيب سلولي

سلولهاي آسيب ديده پروتئينهايي توليد مي كنند كه از آنها در مقابل آسيب محافظت  مي كند. يكي از پاسخهاي بسيار حمايتي در بيولوژي ايجاد پروتئين هاي استرس توسط محركهاي آسيب رسان است كه در ابتدا تحت عنوان پروتئين شوك حرارتي(Heat-Shock protein ; HSP)  ناميده مي شدند، چرا كه اول بار در لارو مگس ميوه پس از افزايش ملايم حرارت ديده شد، اين مولكولها بظاهر براي بقاء سلول در همه گونه هايي كه در معرض آسيب قرار مي گيرند ضروري هستند. در سلولهاي پستانداران اين مولكولها توسط انواع متنوعي از عوامل فيزيكي و شيميائي و همچنين ايسكمي بوجود  مي آيند. 

ادامه نوشته

نقش راديكالهاي آزاد در آسيب سلولي

راديكالهاي آزاد گونه هاي شيميايي هستند كه داراي يك الكترون جفت نشده منفرد در مدار خارجي اتم هاي خود مي باشند. الكترون جفت نشده آنها را ناپايدار كرده، سبب مي شود كه با بسياري مواد شيميايي غيرآلي و آلي بخصوص ليپيدهاي غشائي و پروتئين ها و نوكلئوتيدهاي دي ان ا ، شديداً واكنش نشان دهند.

ادامه نوشته

مكانهايي كه توسط عوامل آسيب رسان در سلول تحت تاثير قرار مي گيرند(شكل)

دانلود شکل

تغييرات در ارگانلها پس از مرگ سلول

 اين نكته امروز پذيرفته شده است كه آزاد شدن آنزيم متعاقب مرگ سلولي رخ مي دهد. چندين تغيير مورفولوژيك ديگر در اين نقطه يا در حدود آن رخ مي دهد كه عبارتند از :

- ريبوزوم ها از غشاءهاي شبكه آندوپلاسمي خشن جدا مي شوند.

- ميتوكندريها و ديگر ارگانلها متورم مي شوند.

-حبابهاي بزرگ مملو از مايع كه فاقد ارگانلي هستند از سطح غشاء پلاسمائي بيرون
مي زند.

- نهايتاً" شكافهايي در غشاءهاي هسته اي و پلاسمائي رخ داده باعث مي شود اين ساختمانها پاره شوند.

- كروماتين هسته اي غلظت و تراكم خود را از دست مي دهد.

-گنجيدگي هاي متراكم كه نشان دهندة رسوبات كلسيمي هستند در ميتوكندريهاي متورم ظاهر مي شوند.

- اشكال ميلين ممكن است تشكيل شود. اشكال ميلين زماني شكل مي گيرند كه فسفوليپيدهاي هيدروفيليك آزاد شده از غشاهاي سلولي بدرون محيط مايع سيتوسول راه يافته تشكيل لايه هاي گردبادي متراكم از غشاء ها شبيه ميلين را بدهد. 

آسيب سلولي با منشاء هيپوكسي

تورم سلولي حاد(Acute cell swelling)

تورم سلولها يكي از ابتدائي ترين تغييرات ميكروسكوپيك قابل تشخيص بدنبال وقوع آسيب سلولي مي باشد.اگر شديد باشد با ميكروسكپ نوري قابل رويت بوده و تحت نام دژنرسانس آبكي(Hydropic degeneration) يا  دژنرسانس  واكوئولي  (Vacular degenerationخوانده مي شود. علت آن بروز نقص در مكانيسم پمپ يوني سديم – پتاسيم است كه براي نگهداري و بقاء  فشار اسمزي مناسب درون سلول ضروري است. سلولها با محيط پيرامونشان در تعادل نيستند، ‌بنابراين يك روند فعال وابسته به انرژي ( پمپ يوني) براي مقابله با دفيوژن سديم و آب بدرون و پتاسيم به خارج سلول از خلال غشاء نفوذ پذير سلولي ضروري مي باشد. هر گونه نقص در عملكرد پمپ منجر به هجوم كاتيونها و آب به درون سلول به منظور رسيدن به تعادل با محيط اطراف مي گردد،‌ حادثه اي كه در نهايت منجر به پاره شدن غشاء سلول مي شود.

چه مكانهايي در سلول تحت تاثير آسيب قرار مي گيرند؟

اگر چه هميشه امكان تشخيص موضع بيوشيميائي خاص كه محل اثر عامل آسيب رسان مي باشد وجود ندارد، ولي چهار سيستم داخل سلولي وجود دارد كه حتماً تحت تأثير عوامل آسيب رسان قرار مي گيرند.

ادامه نوشته

علل آسيب سلولي

علل آسيب سلولي برگشت پذير و مرگ سلولي طيف وسيعي از عوامل شامل آسيب هاي فيزيكي خارجي تا عوامل دروني مثل فقدان ژنتيكي يك آنزيم حياتي كه باعث اختلال در عملكرد متابوليك طبيعي مي گردد، را در برمي گيرد.

دانلود شکل

ادامه نوشته

آسيب سلولي(cell injury)

يك سلول طبيعي به واسطة برنامه هاي ژنتيك، متابوليسم، تفكيك و تمايز و اختصاصي شدن؛ بواسطه فشارهاي وارده از طرف سلولهاي مجاور و بواسطه وجود سوبستراهاي متابوليك، همواره در يك محدوده بسيار ظريفي از نظرعملكرد و ساختمان قرار دارد. با اين وجود قادر به برآورده ساختن نيازهاي فيزيولوژيك طبيعي است،‌ كه به آن هموستاز طبيعي(Normal Homeostasis) گفته مي شود. استرس هاي فيزيولوژيك يا برخي محركهاي بيماريزا كمي فراتر از حد معمول ممكن است بسياري از انواع سازش پذيريهاي سلولي(Cellular adaptations) فيزيولوژيك و مورفولوژيك را با خود بهمراه آورد، كه در آن يك  وضعيت جديد ولي وضعيت پايدار تغيير يافته(Altered steady state) بدست مي آيد،‌ وضعيتي كه بقا و حيات سلول را حفظ كرده و عملكرد آنرا بصورت پاسخ به چنين محركهائي تعديل مي نمايد. به عنوان مثال پرورش عضلات در افراد بدنساز كه به تمرينات بدنسازي و وزنه برداي مشغولند ناشي از سازش پذيري سلولي است، ‌افزايش حجم توده عضلاني بازتاب افزايش اندازه و سايز تك تك رشته هاي عضلاني است. بدين ترتيب فشار كار وارده بر توده بزرگتري از اجزاء سلولي توزيع شده و هر رشته عضلاني از كار اضافي در امان مانده و در نتيجه از بروز آسيب سلولي فرار مي كند. سلول عضلاني بزرگ شده به يك حالت تعادل جديد دست مي يابد كه به آن اجازه مي دهد در سطح بالاتري از فعاليت زنده بماند. اين پاسخ سازش پذيري هيپرتروفي(Hypertrophy) ناميده مي شود. برعكس آتروفي(Atrophy) يك پاسخ سازش پذيري است كه در آن كاهش در اندازه و عملكرد سلولها ديده مي شود. اگر محدوده هاي پاسخ سارش پذيري نسبت به يك محرك فزوني يابند، يا در برخي موارد خاص چنانچه احتمال سازش پذيري وجود نداشته باشد، در آن صورت بدنبال آن زنجيره اي از وقايع رخ مي دهد كه تحت عنوان آسيب سلولي ناميده مي شود.